Bouwen aan kennis (en een huis)

Sinds kort weet ik wat een scheg is. Ook heb ik kennisgemaakt met de koude brug en weet ik waarom ik die moet vrezen. En snap ik eindelijk hoe het zit met dubbele beglazing en HR-glas.

De bron van al mijn nieuwe kennis? Aannemer Henk. Menige woensdagavond is hij aangeschoven bij Roger en mij om gezamenlijk de plannen en de begroting door te nemen. Saai? Ingewikkeld? Welnee: Henk legt namelijk alles uit en maakt daarbij vaak een tekening zodat ook een leek als ik het snapt. Reuze fijn, want dan weet je echt wat je kiest. En reuze slim van Henk, want zo voorkom je dat er tijdens de bouw ineens vragen rijzen omdat de opdrachtgever het achteraf toch allemaal niet helemaal begreep – en het eigenlijk allemaal net even anders wil hebben.

Dus die bouwplannen van ons zijn bedacht, herkauwd, opnieuw bedacht en tot drie keer toe veranderd. Maar nu zijn we er echt uit.

De zolder: Aanvankelijk wilden we dakkapellen plaatsen maar gaandeweg rees de twijfel of die wel de extra meters zouden leveren die we ermee beoogden. Na het leeghalen van de zolder zagen we dat het eigenlijk best meeviel met de vierkante meters en hakten we de knoop door: geen dakkapellen maar dakramen. Ook een ruimtelijk gevoel, net zoveel licht en een heel stuk budget-vriendelijker!

plategrond groot

De keuken: De muur tussen de keuken en wat straks de eetkamer wordt, zal deels gesloopt worden om een open ruimte te creëren. Hierin komt een strakke, greeploze keuken met veel opbergruimte en een werkeiland van een 1.20m bij 1m.

De vloer: De huidige constructie van hout op zand wordt vervangen door een geïsoleerde vloer van beton. Met vloerverwarming … fijn voor de voetjes. En egaal bovendien, dus geen hoogteverschillen tussen – en soms binnen – kamers.

De aanbouw: Aan de zijkant breiden we de woning met 3 m uit om een echte badkamer te creëren in plaats van het huidige toilet-met-douche. In het verlengde daarvan wordt de woning over zo’n 8.50 m breedte 4 m doorgetrokken, om onze slaapkamer en een vergrote woonkamer te maken. Met plat dak – en scheggen voor de goed afwatering! – dat verstevigd is zodat we in de toekomst sedum erop kunnen planten.

Op papier staat het als een huis – nu moet het realiteit worden!

 

 

 

 

Advertenties

Bikkelen

De laatste (sloop)loodjes wegen het zwaarst … In de woonkamer worden de balken momenteel onderhanden genomen. Meerdere lagen verf moeten eraf gebrand en geschraapt worden voordat we ze kunnen verstevigen en daarmee de zoldervloer uit voorzorg kunnen versterken. Een stoffige klus die veel geduld en een lange adem vraagt: het gemiddelde tempo is een kwart balk per uur. De woonkamer telt zo’n zes balken en de achterkamer vijf – daarmee zijn we dus de komende avonden en het Paasweekend wel zoet!

Balk

Als de balken verstevigd zijn, kunnen we met de zolder aan de slag. Eerst worden er dakramen geplaatst en dan kan de boel geïsoleerd worden (aan de binnenkant). Als finishing touch wordt de vloer verstevigd met een OSB-platen, gemaakt van verschillende lagen samengeperste houtschilfers. Uit het oogpunt van duurzaamheid een goede keuze, omdat OSB een veel hoger rendement heeft dan bijvoorbeeld multiplex (80-90% versus 30-35%). Dat betekent dat er minder bomen sneuvelen voor de vloer.

In de keuken bikken we twee lagen tegels Roger(en vaak de achterliggende muur) van de wand, zodat ook hier geïsoleerd kan worden. Ook dit is een klus waarbij het blik op oneindig moet staan en je dus tijd genoeg hebt om over andere dingen na te denken. De indeling van de keuken, bijvoorbeeld. Die zou eerst dicht worden maar we hebben nu besloten om de muur door te breken. Keuken en eetkamer worden dan met elkaar verbonden door een werkeiland met veel opbergruimte. Een praktische oplossing die nog meer licht in ons zonnig huisje brengt. Donderdag nog even doornemen met de keukenleverancier … Gelukkig maar dat we tot 12 weken voor aflevering nog kunnen schuiven met de opstelling.

De schuur en garage zijn gesloopt maar het puin moest van de tuin naar de bak van GP Groot worden gebracht. Gelukkig wilden Max en zijn vrienden Damian, Maarten en Ryan wel een handje helpen, in ruil voor eeuwige dank en pizza van de nieuwe ‘buurman’ La Torre.

Max1 Maarten1

Ryan1 Damian2

Het was even bikkelen maar de mannen hebben op een ochtend de achterplaats bijna helemaal leeggeruimd, klaar voor de nieuwe uitbouw.

Mannen1 Puinbak

Deze week samen met aannemer Henk Meijerhof een klap geven op de begroting en dan kan er eindelijk gebouwd gaan worden aan de Bovenweg!

 

 

 

 

Surrealisme

Voorzichtig traden we zaterdagmiddag binnen, neus omhoog, speurend naar afwijkende luchtjes. Er hing een vage terpentinegeur, maar verder verried niets de grote slachting die zich donderdag op zolder had afgespeeld.

Totdat we de deur van de woonkamer open deden. Door de grondige schoonmaak boven was alle rommel door de vele kieren in de vloerplanken omlaag gedwarreld. De Sahara van zolder lag nu beneden. Het was even slikken … ‘Maar boven is het wel goed schoon’, hield ik mezelf voor. En dat was gelukkig ook zo. Daar kan binnenkort begonnen worden met dakramen, nieuwe vloeren en isolatie – heerlijk!

zolderaf1  zolderaf2

Beneden komt het einde van de sloopperiode ook langzaam maar zeker in zicht. De laatste restjes gevelbekleding en plafondplaten worden deze dagen verwijderd. KistjeDaarbij ontdek je dat de oorspronkelijke klussers echt alles gebruikten wat voor handen was. Stroken sinaasappelkistjes bijvoorbeeld.

Ook de schuur en garage zijn eindelijk helemaal gesloopt. De garagedeur hield het langst stand. Het deed een beetje denken aan een schilderij van Salvador Dali, een deur omgeven door niets en een Pixar-lampje dat fier overeind bleef te midden van alle puin. Misschien wordt ’t wel een nieuwe stroming: bouw-surrealisme.

Garagedeur  Pixar-lamp

Nog even wat puinruimen en dan kan de wederopbouw beginnen. Hoezee!

Huisdieren

Toen we het huis aan de Bovenweg kochten, kregen we er gratis een aantal huisdieren bij: hylotrupes bajulus L. en zijn grote vriend, de anobium punctatum Degeer. Ofwel de huisboktor en de houtwormkever. Gezamenlijk hadden ze jarenlang heerlijk kunnen knagen aan al dat mooie hout op zolder. De knieschotten, de vloerplanken en zelfs de dikke draagbalken. Maar alle mooie tijden gaan voorbij, ook voor boktorren en houtwormkevers. Als nieuwe eigenaren vinden wij twee katten en misschien wat kippen meer dan voldoende huisvee. Dus belden we direct een bedrijf gespecialiseerd in houtinsectenbestrijding.

Voordat de experts aan de slag konden, moest de zolder geïnspecteerd worden om te kijken of het echt om deze diertjes ging. Dus stond ik op een koude woensdagochtend samen met Willem aandachtig naar planken te kijken. “Ik zie het al”, zei hij vrijwel direct. “Kijk, dit heeft een boktor gedaan.” Hij wees op een vloerplank met diepe groeven erin, alsof iemand iets te enthousiast met een houtguts bezig was geweest. “Kunt u zien of het nog actief is”, vroeg ik, in een poging iets van bouwkennis tentoon te spreiden. Willem keek om hem heen en beende naar een balk. “Hier zit het ook”, constateerde hij. “Het ziet er niet actief uit … Maar het is wel verstandig om het te behandelen. Larven kunnen namelijk na jaren toch nog ontpoppen. En dat wil je niet als je zolder al mooi afgetimmerd is.”

Nee, dat willen we zeker niet. Werk genoeg zonder klussen dubbel te doen. Nadere inspectie leverde ook de aanwezigheid van de houtwormkever op – “Wel actief, kijk maar naar die hoopjes!” – dus was de conclusie snel getrokken: er moest grondig schoongemaakt worden om daarna alle hout met bestrijdingsmiddelen te behandelen. “Graag zo leeg mogelijk, zodat we overal goed bij kunnen”, zei Willem diplomatiek ten afscheid, terwijl hij bukte om de dwarslatten met spijkers te ontwijken.

Zolder2   Zonnetje

Hier nog even klussen …  maar gelukkig ook tijd voor koffie in de zon!

Dus werd afgelopen weekend de zolder onder handen genomen om hem ‘Willem-klaar’ te maken. Roger sloopte alle overbodige latten en balkjes eruit en het resultaat is een mooie, lege ruimte.

De boktorren en houtwormkevers mogen nog heel even spelen. Donderdag komt Willem ze allemaal doodspuiten …